هوس خامي بر من چيرهشد. و پذيرفتم تا تجربه كنم. تجربهي برگردان شعر سخت است و سترگ و افزون از مايهي من. ولي خب تجربه است و من دست زدم به آن. برگردان دو ترانه به فرانسه.
دو شعر يكي از فريدون مشيري و ديگري از افشين يداللهي. آشناي همهي ما، يكي از آلبوم اشتياق و ديگري تيتراژ مجموعهي مدار صفر درجه. يكي كار استاد فرهاد فخرالديني و ديگري فردين خلعتبري. و هر دو با صداي عليرضا قرباني ...
تصنيف اشتياق ( از اينجا دريافت نماييد )
|
Mets ta tête dans mes bras, pour entendre le son desireaux d’un cœur amoureux peut-être, n’approuverais-tu gêner plus cet amoureux évadé au lasso Mets ta tête dans mes bras, de te dire, quelle est la douleur? Quelle est l’amour? où est la tristesse?
Laisse-moi te dire cet amoreux navré depuis des années à ta volonté était loin de son nid, et toi, le sourire de matin, Laisse-moi te baiser et toi, la fontaine de vin, Laisse-moi te boire J’attends tes rires, ris plus, Le soleil de mes deisrs, Brille plus.
|
بگذار سر به سینهي من تا که بشنوی آهنگ اشتیاق دلی دردمند را شاید که بیش از این نپسندی به کارعشق آزار این رمیدهي سردر کمند را بگذار سر به سینهي من تا بگویمات اندوه چیست؟ عشق کدام است؟ غم کجاست؟
بگذار تا بگویمات این مرغ خسته جان عمریست در هوای تو از آشیان جداست
بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح! بگذار تا بنوشمات ای چشمه شراب! بیمار خندههای توام بیشتر بخند خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب |
تیتراژ پایانی ی مدار صفر درجه (از اينجا دريافت كنيد)
|
Quand la création découvrait Le non-être Quand l’éternité créait tes yeax quand la terre te cajolait aux ceils quand le désir savourais ton gout avec mes larmes je tombait amoureux de tes yeux sans raison et sans cœur je ne sais rien de cette folie de cette sagesse. Cet amour devenait un moment et ce moment ce qui etait le monde quand tes yeux me volait de la profondeur de mes yeux. Quand j’etais amoureux Satan se prosternait devent moi l’homme devenait mondain et le monde respectait lui j’etait moi et tes yeux sans feu et sans boue je ne sais rien de cette folie et de cette sagesse.
|
وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید وقتی زمین ناز تو را در آسمانها می کشید وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشید من عاشق چشمات شدم نه عقل بود ونه دلی چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی. یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود. وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی. |
بهتنهايي عازم پاريس شد. در اين دوران او با تدريس گيتار امرارمعاش ميکرد. در سال ۱۹۵۴ نخستين آلبوماش را به نام Jacques Brel et ses chansons به بازار داد. در سال ۱۹۵۵ با دوست و همكار-اش François Rauber كه يك پيانيست بود، آشنا شد. در سال ۱۹۵۷ هم تحصيلات خود را در موسيقي كنسرواتوار به پايان رساند و چندي بعد يك تور سراسري را به همراه فرانسوا روبر ترتيب داد. از اين پس موفقيت او كمكم شكل گرفته و او در ميان مردم جاي خودش را بازكرد. در سال ۱۹۶۶ او تصميم گرفت تا خوانندگي را قطع كند و آخرين رسيتالاش را در ۱۹۶۷ اجراكرد. ولي او بيكار نماند و در تابستان همان سال در نخستين فيلماش Les Risques du métier شركت كرد و در سال ۱۹۷۱ هم اولين فيلم خودرا كارگرداني كرد. او سپس به بازي در نقشهاي متعددي ادامه داد تا اينكه از سال ۱۹۷۴ پس از ابتلا به سرطان ريه كار هنري را ترك كرده و با قايق به درياگردي پرداخت. در اين زمان او در جزاير ماركيز در اقيانوس آرام اقامت داشت. سال ۱۹۷۷ به پاريس بازگشت و آخرين آلبوماش كه يكي از تلخترين و شوكاورترين كارهاياش است را به نام Les Marquises ضبط كرد و سرانجام در اكتبر ۱۹۷۸ درگذشت و در جزاير ماركيز به خاك سپرده شد. مجموعهي آلبومهاي او عبارتآند از: 